Fujiwara Feyanie

คำเตือน!! 1.นี่คือบลอคส่วนบุคคล
2.ถ้าไม่พอใจ X ไปซะ

หวัดดีๆทุกท่านที่เข้ามาอ่าน แหมๆ พอมีงานที ก็ร่อนไปตามบลอคคนอื่นไปทั่วเลยนะ

วันนี้ มาพร้อมรูป แต่!! บ่นกันก่อน เดี๋ยวค่อยดูรูปกาน อุอิ
งานนี้...กูแต่งตัวได้อุบาด และเน่าที่สุดในบรรดางาน J Rock ที่กูเคยไป
งานนี้กูหวังเอาไว้มากมาย ว่าจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ในเมื่อมันผิดหวัง
กูก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะไม่ได้คาดเอาไว้สูง มีหลายเรื่องมากมายเลย
ถือว่าคุ้มว่ะที่ได้ไป แล้วก็ไม่น่าไปเลยว่ะ เหอๆเวงกรำ เริ่มต้นกันก่อนเลยๆ

วันศุกร์เย็น ไอจังมาที่บ้าน มาขอกับแม่กู ให้กูไปค้างบ้านมันสองคืน เพราะพ่อมันไปประชุมที่ขอนแก่น
แม่มันไปไหว้พระที่โคราช เอ้อ แม่กูก็ให้ไป เวงกรำ พ่อกูกลับบ้านพอดี มานก็เลยไปคุยกับพ่อกู ขณะที่กูเก็บของอยู่
อืม บอกที่อยู่ซะละเอียดเลยเวงกรำ แต่โชคดีที่พ่อกูไม่ได้ไปบ้านกูถึงบ้านมัน เพราะกูโกหกว่าไปนอนบ้านมัน
ซึ่งความจริงแล้ว...เป็นอันรู้กัน.....แต่พ่อแม่มันไป ตจว จริงๆนะ
หลังจากที่อนุญาตเรียบร้อยแล้ว โอเช เราก็ไปรับยูจังที่บ้าน ไอ่นี่มีปัญหาเยอะเหมือนกันแฮะ
ขอแม่มันแล้ว แต่แม่มันให้มันค้างแค่คืนเดียว ทั้งๆที่มันก็อุตส่าบากหน้าไปขอ อิม ก็เอาเป็นว่า
แม่มันบอกว่า ตอนกลางวันของวันเสาร์ให้มาล้างจาน เก็บผ้าด้วย เวรล่ะสิ แต่ก็ไปที่บ้านไอจังก่อน
แล้วหาทางคิดทีหลัง สรุปได้ว่า ให้เพื่อนมานนั่นแหละ เป็นคนไปล้างจานและเก็บผ้าให้
[ติดสินบน เลี้ยงKFCง่ะ] เหอๆ จากนั้น เราก็นั่งกินข้าวเย็น ไปรอคุระจัง เวงกรำ จะสามทุ่มแล้วยังไม่โผล่หัวมาเลย
โทรเข้ามือถือน้องมันก็ไม่ติด โทเข้าเบอร์บ้านก็ไม่ติด -"- Sad สุดๆ คนไม่ตรงเวลา เลยใช้มือถือยูจังโทเข้าเบอร์บ้าน
สรุป อินี่เสือกบอกว่า จะไปพรุ่งนี้เช้า (เช้าเสาร์ นั่งเครื่องครับ) เวงกรำ เอ้อ เอางั้นก็ได้ เวงกรำ กระโปรงที่กูจะใส่
มันก็บอกว่าให้ไปใส่ที่งานเอา เออ ก็ยังดี หลังจากนั้นก็ขึ้นรถ

คนขับเม่งขับน่ากัวอิ๊บอ๋าย +กับกูไม่นอนด้วย กูไม่ไว้ใจคนขับไง เลยไม่นอน ออกแนวประมานว่ามรึงนอนเข้าไปได้ยังไง
ถ้าเกิด ว่าเกิดอุบัติเหตุ ไอ่พวกที่นอนๆนั่นแหละ ตายไม่รู้ตัวอ่ะ เหอๆ กูไม่เลยนอนซะงั้น แต่ก็ชอบนั่งนะ
มันเร็วทันใจดี อืม รถทัวร์มันเปิดไฟแล้ว
กูก็งง มันเปิดทำหอกไรวะ กูใส่รองเท้าจะเข้าห้องน้ำ ปวดฉี่อย่างแรง
'เฮ้ย! ฟิวเจอร์นี่หว่า!!" รถจอดพอดี กูคว้ากระเป๋าได้ สะกิดอีกสองตัว แล้วเดินลงไปก่อนเลยเวงกรำ ถึงเร็วชิบ
นี่ถ้ากูเข้าห้องน้ำไปแล้วจะเปงไงวะ- -' นั่งรอเพื่อนมารับ เม่ง ถึงตอนตี4 อิรถเสือกมีตอนตี5 กว่าจะมาถึง
นิ่วมิแดรกกูก่อนเหรอวะ เอ้อ มาเจอแล้ว โล่ง นั่งรถไปคลอง6กันเลย อาบน้ำกันเรียบร้อย นั่งกินข้าว
เสียงโทสับลึกลับ และเบอร์ลึกลับ กูกดรับ อ้าวเวง!!!! อึ้งแดรกเลยกู หาคำตอบไม่ถูก กร๊ากกกก
"ถ้าไม่อยากเจอ ก็ไม่ต้องเจอ"เสียงใครไม่รู้ว่ะ แทรกมาทางโทสับ โหยแม่ง ไม่ลองมาพูดต่อหน้ากูล่ะวะ
ก็คุยกันไปเล็กน้อย วางสาย กินต่อ แต่แดรกไม่ลงแล้ว แต่ก็เกือบหมด นั่งรถเมล์ จนปวดตรูด เม่งต้นสายยังสุดสาย
หลับไปร้อยตื่น ก็ยังไม่ถึง มาลงอนุเสาวรีย์ เจอเพื่อน คุณท้าว [มันไม่ให้เรียกชื่อง่ะ] เอ้อ ไปงานด้วยกันเลย
โทสับจากไอ่Kura นรก กร๊ากกก
"ฮัลโหล เค้าอยู่ ม. ไปไม่ได้แล้วล่ะ จองตั๋วเครื่องไว้ตอนบ่าย กว่าจะไปถึงงาน งานคงเลิก"
- -' สรุป กรู..... กระโปรง... ไม่ได้ใส่ครับ เหอๆ งานนี้เลยเปงงานที่กูแต่งตัวได้อุบาดสุดๆ

ขึ้นBTS โหยแม่ง คนญี่ปุ่น หน้าตาดี(รึเปล่าวะ) หัวทองๆ ทำผมมาอย่างดี มากับผู้หญิง กูก็นึก นึกว่ามันจะไปงานเหมือนกัน
อ้าวเวง เสือกลงก่อน เอ้อ ช่างหัวมัน ลงจากBST ต่อ taxi เข้าไปสุดซอยเลยวู้ๆ อ้าวเวงกรำ
กูมาถึงเที่ยง ประตูยังไม่เปิด ไม่เปงไร กูรอได้ งานBloody ของพี่Ciel Late หน่อยกูรอได้ (งานเดียวมั้งที่ไม่บ่น)
กูร้อนอย่างแรง ไปนั่งใต้สะพาน ลุ้นกับรถTaxiที่ผ่านหน้างานทุกคัน และรถหรูๆทุกคัน บางคันก็มาส่งนักคอสที่กูไม่รู้จัก
บางคันก็มา U turn ซะงั้น กร๊ากกก นั่งลุ้นอย่างสนุกสนาน
"taxi มาอีกแล้วๆ จอดมั้ยๆ ใครน่ะๆๆ"นั่งคุยกับยYuraไป สนุกดีเหมือนกัน กร๊ากกกก และแล้ว
ก็มีบุคคลกลุ่มหนึ่งเดินมาจากทางด้านหลัง เวงกรำ taxi กูก็เลิกดูแระ อืม รอจนงานเปิด เข้าไปยังที่ประจำ เอากระเป๋าวาง
ออกไปดิ้นกันแต่วงแรก วู้วววว สนุกมากงานนี้ เรียกเหงื่อได้ดี ทำเอาเสียกูหายเลย เจ็บคอยังไม่หายเลยเนี่ย

เพื่อนกู ได้ยินใครไม่รู้พูดว่า จะเข้างานสาย เพราะว่าวงสองห่วย - -' เหอๆ กูบอกได้แค่นี้

เข้าไปครั้งแรกเม่ง อยู่ข้างนอกเจอแสงสว่างๆจ้าๆจัดๆใช่ม้า เข้าไปในงานมืดๆ สายตามันยังปรับไม่ทันไง
ไอ่ที่เป็นขั้นบันไดกูก็เดินสะดุดมั่ง ตกบันไดมั่ง อายคนชิบหายเลยว่ะ โดนอีตึกเหยีบเท้าด้วยเจ็บโคตรๆ ดีนะที่เปงอีตึก
ถ้าเปงเปง7นิ้วล่ะก็...โอยยย โดนตัดนิ้วเท้าทิ้งแน่เลยว่ะ

พี่โอ๊ต วง RAPHY'S ขอโทษที่ไม่ได้เข้าไปทัก หาไม่เจอง่ะ+กับพี่เล่นทำหัวทอง เหอๆ เล่นเอาจ้องกันตั้งนาน เพราะสาตาสั้น
ในงานเม่งก็มืด เวงกรำ กว่าจะดูออกว่าใครเป็นใคร -"- Sorry ก๊าบ แต่อยากบอกพี่ว่า หัวทองดูไม่ดีเลย แล้วลงพุงอีกด้วย
นู๋ว่า ถ้าอยากจะเพิ่มน้ำหนัก แนะนำไปเล่น Weight ดีกว่านะ อืม ดีกว่าที่จะมากินๆๆ เพื่อเพิ่มน้ำหนัก เหอๆ ลงพุงๆ

วงสุดท้าย กูชอบเขาพี่Mark สุดๆ เหอๆ ใส่แล้วน่ารักดี อืม~ หมายถึงว่า พี่Markใส่ Accessaryที่อยู่บนหัว พวก
หูกระต่าย หูแมวไรเทือกนี้แล้วน่ารักดี เหมือนเสริมโหงเฮ้ง กร๊ากกก อืม กูประทับตรง เพลง [KR]Cubeด้วย
วู้ๆ ทั้งๆที่คิดว่าลืมท่าเต้น ตรงท่อน kururi, furariไปแล้วแท้ๆ แต่ก็กลับมานึกออกก็เมื่อ.....ฮิฮิ ชอบจังเลย
พูดๆกับยูจังอยู่ว่า ท่านเต้นนี้มันมาจากไหนวะ ในคอนฯ ในPV รึเปล่า แต่ที่แน่ๆ กูจำมันมาจากงาน Cover นี่แหละ ก๊าก

ของรางวัล เม่งเอ๊ย!! จับได้94 ยูจังเสือกหมายเลข 95 แล้วก้ 96 แต่เพื่อนในกลุ่มดัน
ไม่มีใครมีหมายเลขนี้ จับได้100 กูเสือกหมายเลข99 เวงจิงๆ
ออกจากงานประมาณห้าโมงครึ่งกว่า ยืนคุยอยู่เกือบหกโมง -"- กว่าๆ ล่ะมั้ง เหอๆ เมื่อยโคตรๆ นี่แหละน้า อย่างที่ยูจังบอก
"ถ้าหัวเราะตอนเช้า ตอนเย็นจะร้องไห้"กูเชื่อว่ะ เม่งเจอกับตัวเลย ชิชะ
นั่งTaxi ไปสบาย ขอบอก เคล็ดลับไปไว กว่าปกติ ขึ้นรถแล้วบอกโชเฟอ ด้วยว่า "เร็วๆหน่อยนะคะ"
แล้วจากนั้นก็ตามด้วยดูนาฬืกา นั่งสั่นขาไปมา มองข้างทาง ทำอยู่อย่างนั้นสักพัก วู้วๆ รับรอง มันเหยียบให้สุดตีนเลย

เอาล่ะมาพูดถึงเรื่องความผิดหวังกันหน่อย
เพราะใครหลายๆคนไม่มาด้วย เช่น ไอ่เรย์ วู้ๆ ติดสอบ ไอ่ธิเรียนพิเศษ พี่บลูไปงานศพ
ไม่เปงไรๆ ไม่มาก็ไม่มา แต่กูก็ยังสนุก วู้ๆ
ทุกงาน เงินที่กูเสียไป กูไม่เคยเสียดาย และครั้งนี้ กูก็ไม่เสียดาย แต่สิ่งที่กูได้ มันกลับไม่คุ้มเลย
ไม่ได้หมายถึงเรื่องงานนะ แต่หมายถึง........ผ่าน!!

พูดถึงบุคคลในงาน ไม่เป็นไรๆ ไม่ได้เจอเพื่อน แต่กูก็ได้เจออะไรดีๆ
โจ เด็กJ rock คนแรกที่กูรู้จักในงาน ต่างคนต่างเป็นคนแรก และก็เจอกันที่งานแรกของชีวิต แล้วกูก็เจอมันอีกครั้ง
ที่งานBloody II แต่ไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะกูมากับเพื่อนห้องเดอ [#dir-en-grey]กว่า20ชีวิตของกู
และมันก็มากับเพื่อนของมัน ไม่โกรธไม่เป็นไร เจอกัน "เฮ้ คิดถึง เปงไงมั่ง สบายดี"
แค่นี้กูก็ดีใจแล้วว่ะ จากนั้น กูก็ไม่เจอมันอีก ไม่ได้ติดด่อมันอีก
จนงานBloody4 มันเหงกู ทักกูก่อน กูจำมันได้ แต่มันจำชื่อกูไม่ได้ กูจำชื่อมันได้ มันก็เปลี่ยนไป ผอมลงโคต แห้งจ๋อย!
แต่ก็ยังคุยกันดี ถามถึงJikuraด้วย ก็บอกว่ามันไม่มา ก็แลกเบอร์โท งานนี้กูได้เจอมัน กูก็ว่าคุ้มแล้ว

เจ๊ปิ...ไม่ได้บอกกูว่าคอสอะไรในงาน กูเลยไปถามเพื่อน กูก็เลยไปตามหาเจ๊แก ทักนิดหน่อย แล้วก็แยกย้าย
เจ๊แกมากับเมีย และไอ่โจ!!! โลกกลมชิบหายเลยว่ะ กูอยากจะขอบคุณเจ๊ที่ให้รูปและขอโทษที่ไม่มีโอกาสได้เห็นชุด
กูเลยบอกเจ๊แกแล้ว กูเสียใจเหมือนกัน กูเตรียมการมากว่า2เดือน ไม่ได้คอส หึๆ.....(มีประโยคต่อแต่ไม่อยากพูด)
ไม่เป็นไร กูถือว่ากูจ่ายค่ารถแพงกว่าใคร กูไม่แคร์ เสร็จเมื่อไหร่ ได้เหงเมื่อนั้น หรืออาจจะ....ไม่มีโอกาสอีกตลอดไป

กูกลับมาถึงบ้าน เช้าวันอาทิตย์ตอนตี5 พ่อAisuมารับ ไปนอนพักสัก2ชม กลับบ้านกู กะว่าจะไปนอนต่อ
แต่เม่ง...ไม่ได้ว่ะ กูรีบไปอาบน้ำทันที เพราะมาสคาร่าตั้งแต่เช้าเสาร์มัน....เริ่มออกแล้ว เลยต้องรีบไปอาบน้ำ
เพื่อนในห้องเรียนโทมา "ทำไมเมื่อวานไม่เห็นตัวเองมาเรียนเลย ทำไมเหรอ"กูอยากจะตอบ แต่แม่กูอยู่เลยได้แต่
"อืม กรำ บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ" คุยไรไม่รู้เรื่อง ตัดสายไป เวงกรำ อินี่ ทำให้กูไม่สบายใจ ถ่อสังขารที่ใกล้ตาย
ไปนั่งเรียน สายหน่อยไม่เป็นไร กูขออาจารย์สอบก่อนเมื่อเสาร์ที่แล้ว แต่จริงๆกูได้สอบวันอาทิด28
แต่กูกัวจะไปสอบไม่ทัน เลยขอสอบก่อน....วิชาแรก ไปได้ด้วยดี.... คาบบ่าย Syntax =_= ง่วงครับ แทบตาย
เลิกเรียน กลับมาถึงบ้าน ไม่ได้นอนหรอก มานั่งอัพไดไง สรุป กูไม่ได้นอนมา2คืนเต็มๆ แล้วคืนนี้กูก็นอนดึกอีกอีหรอบเดิม

หมดแล้ว ถ่ายมาไม่เยอะ เพราะว่า เรามาสองวัน ต้องเก็บแบตเอาไว้ เดี๋ยวพ่อแม่โทมา ไม่ติดจะซวยได้

เออ แม่โทมา กูเพิ่งจะลงจากBTS ตายห่า ทำไง เดินผ่านเสาBTS พอดี หันหน้าเข้าฝา หยุดเดิน
แม่ก็ถามว่า ทำไมเสียเป็นแบบนั้น ตกใจแทบตาย นึกว่าเสียงรถ เลยบอกไปว่า อยู่ในบ้าน บ้านมันก้องน่ะ
แบบว่า หันหน้าเข้าเสาพอดี บักฝรั่งเกือบดอง เม่งมาหยุดยืนมองดูกู อ้าว! มองดูทำไมวะ ไม่เคยเหงคนโทสับเหรอ
ก็แค่โทแปลกไปหน่อยก็เท่านั้นเอง หันหน้าเข้าเสาBTS โว๊ะ! คิดว่ากูทำอะไรวะ หลบๆซ่อนๆ? หรือว่ายืนฉี่ใส่เสา?
หรือว่าอัพยา หรือว่าส่งยา เหอๆ

ขาวและดำอยู่ด้วยกัน ก็เป็นเทา ยิ่งดำมากกว่าขาว มันก็กลายเป็นเทาแก่ๆ
พอหลังจากที่แยกออกมา มันก็เห็นได้ชัดเลยว่า ไหนขาวไหนดำ

.......ฟังเพลง Mazohyst of Decadenceแล้ว.....อยากจะอ้วกว่ะ..........
ง่วงนอนแล้ว สุดท้ายก็นอนตอน 5ทุ่มเหมือนเคย.....
บับบาย เจอกัน Entry หน้านะจ๊ะ

PS1.ขอบอกไว้ก่อนว่ากูสายตาสั้นมากๆเลยว่ะ ไอ่อาการที่กูจ้องใครๆนานๆน่ะ เพราะไม่แน่ใจว่าจะเป็นคนที่กูรู้จักรึเปล่า
หรือบางครั้ง เป็นคนที่กูรู้จักแต่อาจจะไม่มอง หรือเหมือนมองแล้วหันหน้าไปทางอื่น เพราะกูกลัว
กลัวว่าจ้องนานๆ แล้วจะถูกด่า เผื่อเป็นคนที่กูไม่รู้จักไง
ยิ่งมืดๆสลัวๆในงานอ่ะ นั่นแหละ....หมดกัน!! เหมือนคนตาบอดซะงั้น ต้องเกาะเพื่อนๆเดินตลอดเลยชั่วแรกๆ ฮือๆๆ

PS2.รูป Entryหน้านะ